เรามีค่ามากพอ มากกว่าที่จะเป็น”ตัวเลือก”สำหรับใคร

216

เรามีค่ามากพอ มากกว่าที่จะเป็น”ตัวเลือก”สำหรับใคร

เรามักจะเห็นคุณค่าของตัวเองที่หลังเสมอ เมื่อได้รักใครแล้ว แม้แต่เวลาที่คนๆนั้นไม่ต้องการเราแล้ว แต่เราก็ยังคงคิดถึงเขาเป็นอันดับแรก ทั้งที่ “สำหรับคนๆนั้นเราไม่เคยมีค่าอีกแล้ว”

ในความรัก การ ‘เห็นค่าตัวเอง’ เป็นสิ่งสำคัญ เพราะนั่นคือจุดเริ่มต้นที่ทำให้เรารักตัวเอง ให้คุณค่าตัวเอง ให้เกียรติตัวเอง เลือกสิ่งที่ดีพอ เลือกสิ่งที่คู่ควร เลือกสิ่งที่ต้องการ และที่สำคัญที่สุดคือ เลือกจะเป็น ‘ผู้เลือก’

เราต้อง ‘ไร้ค่า’ แค่ไหนถึงต้องรอให้ใครก็ได้มาเลือกเรา มารักเรา ไม่ว่าใครจะเข้ามา ก็รักเขาแบบไม่มีเงื่อนไข ไม่ว่าความรักจะเป็นยังไงก็ทนแบบไม่มีข้อแม้ เพราะคิดว่า แค่ใครบางคน‘ต้องการ’เรามันก็ดีที่สุดแล้ว

เราไม่มีดีไม่มีค่าพอที่จะไปเลือกใครหรือเลือกความรักได้หรอก ทำไมเราคิดเช่นนั้น เพราะความผิดหวังในความรักที่แล้วมาใช่มั้ยที่ทำให้เรา ‘ตี ค่ า ตั ว เ อ ง ต่ำ ลง’แม้เรายังไม่เข็ดกับความรักแต่เราเข็ดกับการหวัง

เราไม่ต้องการเดินเข้าหาสิ่งที่เราต้องการอีกต่อไปเพราะกลัวจะถูกปฏิเสธ และผิดหวัง วันนี้เราจึงรอคอยแค่ ‘ใครก็ได้’ ที่ต้องการผูกมัดกับเรา และเราจะผูกมัดกับคนนั้นเพราะเราคิดว่าเราเป็นได้แค่ ‘ผู้ถูกเลือก’

ซึ่งมันไม่จริง ไม่ว่าเราจะผิดหวังกับความรักมากี่ครั้งเราก็ยังมีดี ยังมีค่า เรายังคู่ควรกับคนที่ดีพอ และความรักที่ดีพอ และเป็น ‘ผู้เลือก’ได้ตลอดชีวิต คนที่จะมาจับมือเดินเคียงข้างเราต้องเป็นคนที่เราเลือก

เพราะเขาใช่ เพราะเขาดีพอ เพราะเขารักเรา เพราะเขาทำให้เรามีความสุข ไม่ใช่ ‘ใครก็ได้’ที่สามารถเข้ามาบนเส้นทางของเราและดึงมือเราเดินไปในวันที่เราไม่มีใคร จำไว้ เราจะได้เจอความรักแบบไหน

อยู่ที่เราวางตัวเองไว้ตรงไหน ถ้าเราคิดว่าเราไม่ดีพอ เราจะรอ ‘ใครก็ได้’ถ้าเราคิดว่าเราดีพอ เราจะรอ ‘ใครคนนั้น’และเราจะไม่มีวันเจอคนที่ตีค่าเรามากกว่า หรือน้อยกว่าที่เราตีค่าตัวเอง

ถ้าต้องการเป็นคนที่มีค่า จงเลือกเป็น ‘ผู้เลือก’

ขอขอบคุณ: เฌอมาณย์,rahuslub